YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/14910
KARAR NO : 2009/16375
KARAR TARİHİ : 09.11.2009

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen manevi tazminat davası sırasında davalı taraf vekili 09/06/2009 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuş, mahkeme hükmünce reddin reddi talep edilmekle birlikte, bu aşamadan sonra vereceği kararın süphe ile karşılanacağı gerekçe yapılarak davadan çekindiği bildirilmiştir. Merci tarafından yapılan incelemede hakimin çekinmesi, H.Y.U.Y.’nın 28. Maddesinde belirtilen anlamda çekinme değil, aynı kanunun 29. Maddesi anlamında hakimin kendi kendisini reddetmesi şeklinde değerlendirilerek, talepler yasaya uygun görülmemekle reddedilmiştir.
Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hakimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.