YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14404
KARAR NO : 2023/2548
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/80 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında;
a) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
d) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
e) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/80 Esas, 2016/28 Karar sayılı kararının sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısı (sanık … yönünden aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2021/6107 Esas, 2021/6933 Karar sayılı kararıyla;
“a) Sanıkların aynı fikir ve eylem birliği içerisinde katılana saldırdıkları, sanıklar …, …, … ve …’un sopa ile sanık Abdurrahnman’ın ise elleri ile vurmak suretiyle katılanı iştirak halinde vücudunda kemik kırığı olacak şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanık … hakkında silah sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım uygulanmayarak eksik ceza tayini,
b) Orta (2.) derecede kemik kırığı sebebiyle yapılan uygulamada, 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesindeki ”orantılılık” ilkesini ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım yapılarak sanıklara fazla ceza tayini,

c) Sanık … hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren mahkûmiyetinin dikkate alınması gerekirken daha hafif cezayı içeren ilamın esas alınması,
d)Sanık …’un güncel adlî sicil kaydının incelenmesinde mükerrir olduğu halde 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması..”
Nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/431 Esas, 2022/342 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
d) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
e) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar …, …, …, … ve …’un temyiz sebepleri, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Taraflar arasında muhtarlık seçimi sebebiyle husumet bulunduğu, olay günü sanıkların katılanın içerisinde bulunduğu aracın önünü keserek durdurdukları, ardından fikir ve eylem birliği içerisinde katılana saldırdıkları, sanıklar .., …, … ve …’un sopa ile sanık …’ın ise elleri ile vurmak suretiyle katılanı iştirak halinde darp etmek suretiyle hayati fonksiyonlarına etkisi orta (2.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Katılanlar aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanıklar suçlamayı inkar etmişler, tanıklar … ve …’ın beyanları ile adı geçen tanıklara yaptırılan teşhis tutanağı dava dosyasına eklenmiş, katılan … hakkında … Adlî Tıp Şube Müdürlüğü’nce tanzim olunan 19.10.2015 tarihli raporda; ”Sırt sağda 1-2 cm’lik sıyrık, sol kulak arkasında 1×1 cm’lik şişlik ve hassasiyet, sırt solda 1×2 cm’lik hematom, her iki ön kolda sıyrıklar, sağ fibulada non deplase kırık mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derecede olduğu” tespitlerine yer verildiği görülmüştür.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin kısmen yerine getirilmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Suçun işleniş şekli, sanıkların kastlarının yoğunluğu ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlenirken aynı Kanun’un 3 üncü maddesindeki ”orantılılık” ilkesi gereği alt sınırdan uzaklaşılarak tayini yerine alt sınırdan uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Sübut Yönünden
Katılanın aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, sanıkların hepsinin araçtan inerek kendisini darp ettiklerini belirtmesi ve bu beyanlarını doğrulayan tanıklar … ve …’ın ifade tutanakları ile adı geçen tanıklara yaptırılan teşhis tutanağı, sanıkların eylemleri neticesinde katılanın vücudunda meydana gelen yaralanmaların sayısı ve niteliği ve tüm dosya kapsamına göre sanıklar …, …, …, … ve …’un iştirak halinde katılanı yaraladıkları sabit olduğundan mahkumiyetlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Dairemizin 15.04.2021 tarihli bozma ilamı öncesi Mahkemece verilen 13.01.2016 tarihli kararda, sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı dikkate alınmaksızın, bozmadan sonra kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kazanılmış hak ihlaline yol açacak şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Dairemizin 15.04.2021 tarihli bozma ilamı öncesi Mahkemece verilen 13.01.2016 tarihli kararda, sanık … hakkında ”10 ay hapis” cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alındığı, hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı dikkate alınmaksızın, bozmadan sonra kurulan hükümde sanık hakkında ”3 yıl hapis” cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması suretiyle kazanılmış hak ihlaline yol açacak şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Sanıklar …, Mutlu ve … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/431 Esas, 2022/342 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/431 Esas, 2022/342 Karar sayılı sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sanık … hakkında tekerrür uygulamasının yapıldığı paragrafın hüküm metninden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/431 Esas, 2022/342 Karar sayılı sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür uygulamasının yapıldığı paragrafın sonuna gelmek üzere ”1412 sayılı Kanunun 326 ncı maddesinin son

cümlesi gereğince tekerrüre esas alınacak ceza miktarı açısından Gölhisar(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli ve 2012/43 Esas, 2013/12 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 10 ay hapis cezasının dikkate alınmasına” şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.