YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11085
KARAR NO : 2023/2775
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Düşme

Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/532 Karar sayılı
kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.06.2020 tarihli ve 2020/39 Esas, 2020/272 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, katılan vekilinin, mühür bozma suçundan hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi kararın kesin olması nedeniyle mahkemece reddedilen ve lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı; hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.