YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8110
KARAR NO : 2023/2450
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya Aykırılık, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında mağdur …’ e yönelik kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık … hakkında mağdur …’ e yönelik başka suçla birlikte kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/910 Esas, 2016/795 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında mağdur …’ e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’ un 62 nci maddesi, aynı Kanun’un 50 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkraları uyarınca 3000 Türk Lirası ve 400 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ in temyiz isteği; hakkında tayin edilen hapis ve para cezasını temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık … ile mağdur …’ in … isimli birahanede oturup birlikte alkol aldıkları sırada sanığın üzerinden çıkardığı 6136 sayılı Yasa kapsamındaki yasak niteliği haiz sustalı çakı ile mağduru yaraladığı iddiasına ilişkindir.
2. Akhisar Devlet Hastanesinin 04.04.2015 tarihli adli raporunda mağdurun basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralandığı belirtilmiştir.
3. İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan ekspertiz raporunda; tetkik için gönderilen bıçağın, sustalı çakı olduğu, yapılan incelemesinde namlusunun sapı içerisinden otomatik olarak açılmasını sağlayan susta mandalı ile açılan namluyu sapa tespit eden susta kilidinin sağlam ve işler durumda olduğu, sözkonusu sustalı çakının 6136 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu belirtilmiştir.

4. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 04.04.2015 tarihli yakalama, rızaen teslim, muhafaza altına alma ve teslim tutanağı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
A. Sanık … hakkında mağdur …’ e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “”…kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “…seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri yargılama usulüne tabi olması karşısında; sanık … hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, karar bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A.Sanık … hakkında mağdur …’ e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/910 Esas, 2016/795 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden,
Gerekçe bölümünde (B) bendinde belirtilenler dışında başkaca yönleri incelenmeyen Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/910 Esas, 2016/795 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.