Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13997 E. 2023/1384 K. 28.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13997
KARAR NO : 2023/1384
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten Yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2016/22 Esas, 2016/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2016/22 Esas, 2016/132 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihli ve 2021/9419 Esas, 2021/11626 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince artırım yapılması, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/570 Esas, 2021/774 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. 155 polis hattına gelen ihbar üzerine görevli polis memurlarının olay yerine intikal ettikleri, ……,’i ikametinin avlusu içerisinde baygın vaziyette yerde yatar halde buldukları, kolluk görevlilerinin olayın şüphelisinin sanık … olduğunu tespit etmeleri üzerine sanığı Ürgüp İlçe Emniyet Müdürlüğüne götürmek üzere ekip otosuna davet ettikleri, sanığın ise yakalanmasını ve hakkında yasal işlem yapılmasını önlemek amacı ile polis memurlarına hitaben; ”Bırakın lan beni, ….., beni bir yere götüremezsiniz, adam mı öldürdük, gelmiyorum!” şeklinde hakaret ettiği, müşteki polis memurlarını iteklemek sureti ile fiilen direnç gösterdiği, sanığın ellerini, ayaklarını ve kafasını kullanarak müşteki polis memurlarına zarar verecek şekilde direnç göstermeye devam ettiği, sanığın eylemlerine devam ederek müşteki polis memuru Metin’in ise vücutta kırık meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Katılan ve tanıkların oluşa uygun bayanları dava dosyasında bulunmaktadır. Nevşehir Adlî Tıp Şube Müdürlüğü’nün 02.02.2016 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/570 Esas, 2021/774 Karar sayılı kararında, bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın müşteki polis memuruna direnç gösterirken yaralanmasına sebebiyet verdiğinin saptandığı, olayda meşru savunmanın koşullarının gerçekleşmediğinin anlaşıldığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/570 Esas, 2021/774 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.