YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14456
KARAR NO : 2023/2053
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/921 Esas, 2016/138 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/921 Esas, 2016/138 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.10.2020 tarihli ve 2020/3479 Esas, 2020/12610 Karar sayılı kararı ile “sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükümler kurulduğu halde, gerekçede sanıkların eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun bahsedilmesi suretiyle, hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması, sanıklar hakkında asgari hadden haksız tahrik indirimi uygulaması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2020/1780 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz istemleri, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanıkların araçla seyir halinde iken kendi aralarında tartışan katılan ile temyiz dışı mağdur …’ı gördükleri ve tartışmaya müdahil oldukları, sonrasında sanıklar ile katılan ve … arasında tartışma başladığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine tarafların karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları belirlenmiştir.
2. Sanıklar üzerlerine atılı suçu ikrar etmişlerdir.
3. Adlî Tıp Kurumu Kartal Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 01.11.2012 tarihli raporlarına göre
a. Sanık …’ın sol ayak bileğinde şişlik ve …, sağ el bileğinde şişlik ve … mevcut olduğu, yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,
b. Sanık …’in sağ elde şişlik ve kızarıklık mevcut olduğu, yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,
c. Sanık …’in sağ ayak bileğinde … ve hassasiyet, sağ kolda yüzeysel sıyrık mevcut olduğu, yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu,
d. Temyiz dışı mağdur …’ın sol kaş üzerinde 3×2 cm yüzeyel laserasyon ve ödemli alan, sol kulak kepçesinde yüzeyel sıyrıklar ve aktif olmayan kanama, sağ ön kol medial yüzde dirsekten bileğe kadar uzanan yaklaşık 4×25 cm uzunluğunda lasere alan, saçlı deride sol arkada 3×3 cm ödemli alan mevcut olduğu, yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu tespit edilmiştir.
4. Adlî Tıp Kurumu Kartal Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 17.12.2012 tarihli raporuna göre, katılan …’in “Genel durum kötü, bilinç açık, kooperasyon mevcut olduğu, yer, zaman, kişi yönelimlerinin bozulduğu, sol göz kapağı ve orbita çevresi ödemli ve ekimotik, ağız içi ve burun içinde aktif olmayan kanama mevcut olduğu, saçlı deride sol arka bölgede 5×5 cm ödemli alan, serebral kontüzyon, subaraknoid kanama, orbita kontüzydnu mevcut olduğu, müşahadeye alındığı bildirildiğine;
Kranial BT incelemesinde;sağ temporal lobda inferiorda en geniş boyutları 10×19 mm ölçülen akut subdural hematom ve komşuluğunda, anterioinferior temporal bölgelerde kontüzyon bulguları izlendiği, sağ pariatetemporal bölgede en geniş boyutları yaklaşık 30×22 mm ölçülen, periferinde ödemi izlenen akut intraserebral hemoroji izlendiği, sağ serebral hemisferde temporapariatel bölgede ödematöz değişiklikler ve kontüzyon bulgular mevcut olduğu, slyvian fissürde, intrapedinküler fossada, sağ serebral sulkuslardta travmatik SAK izlendiği” şeklinde yaralanmış olduğu, yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.
5. Tanık beyanları, kollukça tutulan tutanaklar dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Olay ve Olgular başlığının (1) numaralı paragrafındaki anlatım ve (4) numaralı paragrafında belirtilen katılana ait rapor içeriği dikkate alınarak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesine göre aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezalar belirlenirken, 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinde düzenlenen cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek oluşan zararın ağırlığına göre hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak makul hadden cezalar tayini yerine, yazılı şekilde azami hadden cezalar tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2020/1780 Esas, 2022/54 kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.