Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/89 E. 2023/2220 K. 25.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/89
KARAR NO : 2023/2220
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/509 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3. Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. … 10. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2021/7045 Esas, 2021/6965 Karar sayılı kararı ile “gerekçenin yetersiz olması ve eksik ceza tayini” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/86 Esas, 2022/109 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün, hapis cezasıyla cezalandırılmasına 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın 7 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanık ve kardeşleri ile mağdurlar arasında kavga çıktığı, sanığın bıçakla mağdur …’i yüzde sabit iz kalmasına neden olacak mağdur …’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, mağdur …’i ise hayati tehlikeye neden olmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık müdafiinin, beraat kararı verilmesi, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, düzeltme nedenleri dışında eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların uygulandığı, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemediğinden, asgari oranda haksız tahrik indiriminin doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi ile aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanığın denetin süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verdiği, Mahkemece yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile diğer lehe hükümlerin de (5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığında, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Düzeltme nedenleri yönünden;
1. Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza olarak 1 yıl hapis cezası belirlendikten ve suçun silahla işlenmesi nedeniyle aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca yarı oranında artırım yapılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, mağdurun yüzünde sabit ize neden olması nedeniyle 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile yapılan artırımın sonucu gösterilmeden, doğrudan 5 yıl hapis cezası tayin edilmesi,

2. Sanık hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezalarına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (B) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/86 Esas, 2022/109 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerekçede açıklanan hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasının ilgili bölümlerdeki “TCK’nun 87/1-c maddesi uyarınca cezasından takdiren 1 kat artırım yapılmasına ancak 87/1-son maddesi gereğince 5 yıldan az olamayacağı için 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin “TCK’nun 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 87/1-son maddesine göre 5 yıl hapis cezasına çıkarılmasına” şeklinde değişitirilmesi ve “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” cümleleri eklenmesi suretiyle hükümlerin, kısmen Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.