YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18958
KARAR NO : 2023/3134
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.10.2019 tarihli ve 2015/262270 sayılı, hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili kararı temyiz ettiğini bildirmiş olup temyiz nedeni ileri sürülmemiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, harici sözleşmeyle katılandan satın aldığı otomobile yakıt almak için katılandan ödünç aldığı kredi kartından katılan rızası dışında 4.700,00 TL tutarında harcama yapmak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanığın, katılan ait kredi kartını kullandığını kabul etmemesi, katılanın da sanığa kredi kartı verip anlaşmaları dışında kredi kartını kullandığına ilişkin soyut beyanından başka bir delil sunmaması karşısında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen suçun sübûtu halinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla bu suç için öngörülen dava zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1. Sanığın savunması, katılanın beyanı ile dosya kapsamında toplanan diğer delillere, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, sonucu itibarıyla doğru olan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.