YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4454
KARAR NO : 2023/2595
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Varto Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2015 tarihli iddianamesi ile, sanığın 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Varto Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.
III. OLAYLAR VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, bir kavga olayı sonrasında, temyiz dışı diğer sanık …’in bulundurma ruhsatlı olup, olay sırasında taşıdığı silahı, sanık …’ten alıp olay yerinden uzaklaşması nedeniyle 6136 sayılı Kanun’a muhalefet ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Varto Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/430 sayılı soruşturmasında, sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan 04.09.2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir.
3. Silah ruhsat bilgilerine göre, suça konu silahın, sanık … adına taşıma ruhsatlı iken, oğlu olan diğer sanık …’e bulundurma ruhsatlı olarak devredilmiştir.
4. 28.06.2015 tarihli CD çözüm ve inceleme tutanağı ve 27.06.2015 tarihli rızaen teslim ve olay tutanaklarında, …, …’in, emniyet ekiplerinin arkasında bulunan sanık …’nin üzerine yürümeye çalıştıkları, sanık …’nin elinde tabanca olduğu, elindeki silahı görevlilere teslim ettiği ve olay yerinden uzaklaştırıldığı belirtilmiştir.
5. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarının 05.08.2015 tarihli BLS-15-04575 sayılı raporunda, suça konu tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olduğu belirtilmiştir.
6. Tanık …, emniyet ekipleri geldikten sonra, polislerin arkasında iken, sanık …’nin elinde silah gördüğünü ifade etmiştir.
7. Tanık …, sanığın elinde silah olduğunu görmediğini beyan etmiştir.
8. Sanık …, dükkanlarına molotof kokteyli atılması sonrasında kendilerine saldırıldığını, üzerindeki silahı kullanmaması amacıyla babası olan sanık …’nin silahı alıp emniyete teslim ettiğini beyan etmiştir.
9. Sanık … savunmasında, kavga sırasında kullanılmasını önlemek için oğlundaki silahı alıp beline takacakken emniyet ekiplerinin kendisini uzaklaştırdığını ve silahı onlara teslim ettiğini beyan etmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ve sanık savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, oğlu olan diğer sanık …’e ait silahı, suçta kullanılmasını engellemek amacıyla çok kısa süre bulundurduğu ve bu süre içerisinde de silahı taşıma kastı bulunmadığı anlaşıldığından, yasal unsurları oluşmayan suç nedeniyle, beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak beraat kararı verilirken sanığa atılı suç yönünden sanığın kastı bulunmadığı halde hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (c) bendi yerine, delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı bendine muhalafet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Varto Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararına
yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin birinci paragrafından “sanığın suçu işlediğine dair yeterli somut delil bulunmadığından sanığın CMK 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE,” ibarelerinin çıkartılarak yerine; “Sanığın kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca Beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.