YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11770
KARAR NO : 2023/2417
KARAR TARİHİ : 27.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Mahkûmiyet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dileklerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2016/4 Esas, 2019/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2019/1768 Esas, 2020/2116 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümle, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz istemi, suç vasfına, eksik ceza tayinine, takdiri indirim nedenlerine, hapis cezasının ertelenmesi şartlarının oluşmadığına ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılanın, 1 Mayıs gösterileri sırasında polislerin müdahalesi nedeniyle kaçarken diğer göstericilerle birlikte sanığın çalıştığı otoparka girdikleri, sanığın burada katılanı karın ve el bölgesinden bıçaklayarak yaraladığı belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamaları inkar etmiştir.
3. İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 26.10.2015 tarihli raporuna göre, katılanın, sağ elinde tendon, karnında yağ doku kesisi mevcut olduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.
4. Tanık beyanları, bilirkişi raporu, olay yeri görüntüleri, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar dosyada mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, olay benzer şekilde kabul edilmiş, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmış, sanık hakkında takdiri indirim nedeni ve hapis cezasının ertelenmesi hükümleri uygulanmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Nedenleri
1. Suç Vasfı
Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatım, katılanın, kollukta alınan beyanlarına göre sanığın bir kez bıçakla vurduğu, aşamalarda iki kez ve üç kez bıçak vurduğu, son olarak ise diğer göstericiler tarafından engellendiği şeklinde beyanlarını geliştirdiği, tanık Memet’in beyanlarına göre, sanığın bıçağı vurduktan sonra olay yerinden uzaklaştığını belirtmesi ve adlî tıp raporuna göre, taraflar arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, sanığın mağdura bıçakla bir kez vurduğu, engel bir durum bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece, suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Eksik Ceza Tayini
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırada suçun işleniş şekli, suret ve hususiyetleri göz önünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşılması şeklinde uygulamada, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Takdiri İndirim Nedenleri
5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olup, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4. Hapis Cezasının Ertelenmesi
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesi hükümleri “sabıkasız geçmişi ve suç işleme hususundaki eğilimleri nazara alınarak cezasının ertelenmesi halinde, ileride bir daha suç işlemekten çekineceği hususunda mahkememize yeterli kanaat geldiği” şeklindeki yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedeni
Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatım, katılanın, kolluk aşamasında verdiği sanığın eşgali, katılan ve tanık beyanları, sanığın olay yerinde bulunduğuna dair görüntüler ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanması karşısında hükümde bu yönüyle, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2019/1768 Esas, 2020/2116 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.