YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10593
KARAR NO : 2023/2219
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/339 Esas, 2016/323 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/17057 Esas, 2021/2376 Karar sayılı kararı ile, “temel cezadan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca artırım yapılması ve 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2021/249 Esas, 2021/635 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezasının 10 ay 25 gün hapis cezası olarak infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, meşru savunmaya, yaralama kastı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın sanığın damadı olduğu, olay günü sanık arkadaşları ile alkol alırken katılanla karşılaştıkları, tartışmaya başladıkları, birbirlerine küfür ettikleri, sanığın silahı ile katılana ateş ettiği ancak, silahın tutukluk yaptığı, bu nedenle katılanın isabet almadığı, birbirlerine tokat ve yumruk atmak suretiyle kavga ettikleri, katılanın üçüncü parmak tırnak distalinde hafif (1) derecede kırık oluştuğu, hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın tartışma sırasında katılana doğru silahla ateş ettiği, silahın tutukluk yapması ve isabet ettirememesi nedeniyle yumruk atmak suretiyle katılanı yaraladığı, sanığın orantısız şekilde hareket etmesi nedeniyle meşru savunma şartlarının oluşmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2021/249 Esas, 2021/635 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.