YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8575
KARAR NO : 2023/17147
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan eylemin karşılıklı olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle de 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi, sanığın, şikayetçi …’ye yönelik hakaret eylemi nedeniyle açılan davada mahkemece hüküm kurulmadığı ve sanığın, şikayetçi …’ye yönelik hakaret eyleminden açılan davada ise ceza verilmesine yer olmadığına karar verildikten sonra aynı suça ilişkin bu kez sanığın beraatine karar verilerek aynı eylem hakkında iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle usul ve Kanuna aykırı davranıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Tarafların birbirlerine sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, taraf beyanları ile tüm dosya kapsamına göre hakaret suçunun karşılıklı işlendiğini kabul ederek her iki sanık için ceza verilmesine yer olmadığına karar verdikten sonra sanık … hakkında ayrıca suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı vermiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık …’nin karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri yönündeki beyanı, katılan …’nin inkar etmediği soruşturma aşamasındaki ifadesinde, kendisinin de sanığa hakaret ettiğini kabul etmesi ve tüm dosya kapsamına göre hakaret suçunun karşılıklı işlendiği, kararın gerekçesinde bu durumun kabul edilerek sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, bu yöndeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, sonrasında aynı suça ilişkin sanık hakkında verilen beraat kararının maddi hatadan kaynaklandığı, sanığın, şikayetçi …’a yönelik hakaret eyleminden açılan davada hüküm kurulmamış ise de, Mahkemesince bu hususta her zaman karar verilebileceği değerlendirilmiştir.
2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Hakaret suçunun karşılıklı işlendiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verildikten sonra aynı suçla ilgili olarak ayrıca beraat hükmü kurularak kararda çelişkiye düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 nci maddesi gereği karardan (A-V) no’lu “beraate ilişkin hüküm fıkrasının” çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.