YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10424
KARAR NO : 2023/2117
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/303 Karar sayılı kararları ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.
2. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/303 Karar sayılı kararlarının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/8323 Esas, 2019/18652 Karar sayılı ilâmıyla;
“Oluşa, dosya içeriğine, katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamasında istikrarlı ve samimi bir şekilde aralarında husumet bulunan sanıkları bizzat gördüğünü söylemesi, anlatımı ile uyumlu adli rapor, olay yerinden ele geçirilen bıçak, sanıkların olay gecesi evde olmadıklarına dair kolluk görevlilerince tanzim edilen tutanak, tanık … Daşdemir’in anlatımı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların …mahkumiyetleri yerine …beraatlarına karar verilmesi,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2019/469 Esas, 2021/97 Karar sayılı kararları ile;
a) Sanık … hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b) Sanık … hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
Sanıklara isnat edilen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesini ikinci fıkrası kapsamında kalan neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna ilişkin öngörülen cezanın alt sınırının beş yıldan fazla hapis cezası olması nedeniyle, sanıkların savunmalarının zorunlu müdafii huzurunda alınması zorunluluğu gözetilmemek suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Colozza et Rubinat/İtalya, 12.02.1985 A. 89, Is-30; Campbell ve Fell/Birleşik Krallık, A.80 28.06.1984) kararlarında belirtildiği üzere sanıklara kendini savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrasına muhalefet edilerek sanıkların savunma haklarının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2019/469 Esas, 2021/97 Karar sayılı kararlarına yönelik sanıkların temyiz istekleri, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.