YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3141
KARAR NO : 2023/2319
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin, 29.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli kararı ile “.. basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği …” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası, basit yargılama usulü uygulanarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı nedeniyle genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.
5. Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesi birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suç işlemediğine, beyanlarının mahkemece tutanağa yanlış geçirildiğine, suçun sübut bulmadığına, kararın adil olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın hükümlü olarak bulunduğu Osmaniye Açık Ceza İnfaz Kurumunda 17.12.2015 günü saat 19:00 sıralarında yapılan sayımda ceza infaz kurumunda bulunmadığı, firar ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık suçlamayı kabul etmiştir.
3. Sanık 11. 01.2016 tarihinde yakalanarak ceza evine teslim edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın savunması, yakalama tutanağı, 17.12.2015 tarihli firar tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın hükümlü olarak bulunduğu Osmaniye Açık Ceza İnfaz Kurumundan olay tarihinde yapılan sayımda kurumda olmadığı böylece firar ettiği anlaşıldığından ve daha önce kasıtlı suçtan dolayı çok sayıda tekerrüre esas mahkumiyetinin bulunması nedeniyle suç işleme hususunda eğilimleri dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından cezanın ertelenmesine ve seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın suçun sübutuna, lehine hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiş hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.