YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5070
KARAR NO : 2023/2316
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında mağdur …’e yönelik eylemi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2015/24 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci
maddeleri kapsamında kaldığı belirtilerek, dava dosyasının Ağır Ceza Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.
3. Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2015/24 Esas, 2015/144 Karar sayılı görevsizlik kararından sonra Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2015 tarihli ve 2015/79 Esas, 2015/96 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının Asliye Ceza Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.
4. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2015 tarihli ve 2015/79 Esas, 2015/96 Karar sayılı görevsizlik kararı sonrasında ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dava dosyası Yargıtay 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmiştir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi’nin 21.10.2015 tarihli ve 2015/9849 Esas, 2015/15317 Karar sayılı kararı ile Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2015/24 Esas, 2015/144 Karar sayılı görevsizlik kararı kaldırılmasına karar verilerek dosya Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
5. Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkındamağdur …’e yönelik eylemi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ve kendisine iftira atıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın olay tarihinden yaklaşık 1 ay önce 100,00 TL borç para verdiğini iddia ettiği mağdur … ile …’i olay günü gördüğü, yanlarına gidip alacak konusunu konuşmak bahanesiyle olay yerine geldiği arabaya binmelerini söylediği, sanığın yanında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen “…” lakaplı bir kişinin daha olduğu, mağdur … ve … ile boş bir araziye gittikleri, burada sanık ile … lakaplı kişinin mağdur …’u borcunu ödememesi nedeniyle darp ettiği, daha sonra mağdur …’tan borcunu ödemesini sağlamak amacıyla ehliyetini aldıkları, tekrar aynı arabaya çarşıya gitmek üzere bindikleri, arabada sanığın mağdur …’u yeniden darp ettiği, çarşıya gelmeden mağdur …’u arabadan indirdikleri, mağdur …’un olaydan hemen sonra sanık ve yanında bulunan “…” lakaplı kişi hakkında şikayetçi olduğu, böylece sanık …’nun cebir kullanarak birden fazla kişi ile mağdur …’un hürriyetini kısıtladığı ve atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Mağdur … ile ilgili olaydan sonra Malatya Devlet Hastanesi’nden alınan doktor raporunda mağdurun vücudunun muhtelif yerlerinde darp izlerinin belirtildiği, mağdurda meydana gelen yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık tarafından sunulan temyiz dilekçesinin kapsamına göre sanığın mağdur …’e yönelik eyleminden ötürü kurulan hükümle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.
Mağdur … ile arkadaşı …’in aşamalardaki birbirleri ile uyumlu beyanlarında sanığın alacağının üçüncü bir kişiden olduğunu ancak bu alacaktan Yusuf’u sorumlu tutması nedeniyle yargılama
konusu eylemi gerçekleştirdiğini beyan etmeleri ve sanığın soyut beyanı dışında mağdur …’tan alacağının olduğuna dair dosya kapsamında başkaca bir delil bulunmaması gözetilerek, Tebliğnamedeki, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Mağdur …’un aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, bu beyanları ile uyumlu doktor raporu, olay anında yanında bulunan arkadaşı …’in aşamalardaki beyanları, sanığın tevilli ikrara dönük, mağdur …’u dövdüğüne yönelik beyanları dikkate alınarak, yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule göre sanığın suçu işlemediğine, kendisine iftira atıldığına yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/671 Esas, 2016/205 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde karar verildi.