YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4619
KARAR NO : 2023/2427
KARAR TARİHİ : 25.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2015 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarih ve 2019/9179 Esas, 2021/10306 Karar sayılı kararı ile;
”….Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin ‘…01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz…’ bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu….” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Ankara 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.
5. İtiraz üzerine Ankara 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir ve karar sanık tarafından temyiz edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi pişmanlığı göz önüne alınmadığından mağdur olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalan sanığın 10.02.2015 günü kurumdan firar etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. 10.02.2015 tarihinde sanığın Açık Ceza İnfaz Kurumundan kaçtığına dair tutanak tutulmuştur.
3. Sanığın savunması 22.05.2015 tarihinde yakalanarak alınmıştır.
4. Sanık savunmasında; “Olay tarihinde cezaevinde hükümlü idim, ailem çocuğumun uyuşturucuya alıştığını söyleyince onu kurturmak amacı ile cezaevinden firar ettim, çocuğumu uyuşturucudan kurtardığım kanaatindeyim, daha sonra görevliler tarafından yakalandım, suça bu şekilde bir diyeceğim yoktur taktir Mahkemenindir.” şeklinde beyanda bulunmuştur.
5. Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları hükmedilmemesi hususunun infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
1. Ankara 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli kararında; olay tutanağı, yakalama tutanağı, sanığın kabulü ve bozma ilamı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarih, 2022/284 Esas ve 2022/229 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.