YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9522
KARAR NO : 2023/2901
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/598 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4.500,00 TL ve doğrudan tayin edilen 125,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/598 Esas, 2016/184 Karar sayılı ilamı ile sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, söz konusu karar sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15 inci Ceza Dairesi’nin 25.06.2020 tarihli ve 2020/3062 Esas, 2020/6824 Karar sayılı ilamı ile 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik neticesinde suçun uzlaşma kapsamına girmesi nedeniyle uzlaşma bakımından değerlendirme yapılmak üzere bozulmuştur.
3. Bozma üzerine İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2020/225 Esas, 2021/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4.500,00 TL ve doğrudan tayin edilen 125,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun sübut bumadığına ve lehine olan erteleme ve HAGB kararının uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren “güveni kötüye kullanma” suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2020/225 Esas, 2021/357 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.