YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5063
KARAR NO : 2023/15697
KARAR TARİHİ : 06.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenerek bir yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; dosya kapsamındaki beyanları ile re’sen takdir edilecek sair hususlara binaen kararın bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Hastaneye sevki yapılan bir hastanın yakını olan sanık ile hastanenin acil servisinde görevli doktor olan şikâyetçi arasında hastane giriş için gereken barkod nedeniyle tartışma çıktığı, tartışma sırasında elindeki kalemi masaya atan şikâyetçiye hitaben sanığın “O kalemi g.tüne sokarım, senin ananı avradını si.erim, a.ına koyduğumunun oğlu.” diyerek hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, sanığın savunması, şikâyetçi ve tanıkların beyanları, olay tutanağı, 19.03.2015 tarihli CD inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı hakaret suçunu işlediği kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olması nedeniyle tebliğnamedeki (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın savunmasında, olay günü yeğeninin hastaneye sevk edildiğini, durumunun kritik olduğunu, şikâyetçinin barkod olmadan hastaya bakamayacağını söylediğini, bunun üzerine kendisinin barkod için birini gönderdiğini, müdahale etmesi gerektiğini, zaten barkodun da getirileceğini söylediğini, buna rağmen müdahale etmediğini ve kalemi masaya fırlatarak üzerine yürüdüğünü belirtmesi ve tanık …’nın da beyanında sanığın, hastaları ile ilgilenilmediğini söylemesi üzerine şikâyetçinin sinirlenerek elindeki kalemi masaya hızlıca attığını, sizin çocuğunuza baktık dediğini ve daha sonra sanığın hakaret içerikli sözler söylediğini belirtmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümündün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2023 tarihinde karar verildi.