YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/127
KARAR NO : 2023/2610
KARAR TARİHİ : 27.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.03.2014 tarihli iddianamesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrası 110 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.04.2022 tarihli kararı ile ”Mağdurların soruşturma aşamasındaki samimi anlatımları, bu anlatımı destekleyen mağdur …’ya ait adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü, sanıkların araçla mağdurların evinin önüne geldiği, sanık …’un mağdur …’ya kafa atmak suretiyle ve tehdit ederek araca bindirdiği ve Beykoz’da bir yere götürüp araçtan indirip tekrar darp ettiği ve sonrasında evinin önüne giderek aynı araca eşi olan diğer mağdureyi de bindirdikleri ancak mağdureye zarar vermeksizin araçla bir müddet daha tutup evlerinin önüne getirdikleri olayda; sanığın, mağdur …’ya yönelik eyleminden TCK.nın 109/2, 109/3-b; mağdur …’ya yönelik eyleminden 109/1, 109/3-b, 110. maddeleri kapsamında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olduğu halde, atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, ” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdur …’ya yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdur …’ya yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 110 uncu maddesi ve 62 nci maddesi gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği; mağdur …’ya yönelik mahkumiyet kararının mağduriyetine neden olması nedeniyle resen gözetilecek nedenler ile hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık …’un hakkında ölüm nedeniyle düşme kararı verilen sanık M.U. ile birlikte zorla mağduru arabaya bindirdikleri, sanık …’un mağdura kafa attığı, mağduru Beykoz tarafına götürüp tehdit ettikleri, ardından mağdurun eşini de arabaya bindirdikleri, siz yanlış yaptınız diyerek tehdit ettikten sonra mağdurları serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.
2. Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 06.03.2014 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Tüm dava dosyası içeriği, mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve bu anlatımlar ile uyumlu adli muayene raporu birlikte değerlendirildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde karar verildi.