YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10840
KARAR NO : 2023/1806
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Hükmün sanığın yokluğunda verildiği ve 13.07.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 28.07.2021 tarihli dilekçesi ile hükmü 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmış ise de ise hüküm fıkrasında temyiz süresinin bir hafta yerine 15 gün olarak gösterildiği, mahkemenin başvurunun süresine ilişkin yanıltmasından sanığın yararlanacağı kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,
karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/190 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesi ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/190 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/9114 Esas, 2020/13345 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/409 Esas, 2021/369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur ile sanığın evli oldukları olay tarihinde aralarında çıkan ve nedeni belirlenmeyen tartışma neticesinde sanığın mağduru tekme atmak ve yumruk ile vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.
4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu, yaşamını tehlikeye sokmadığı bildirilmiştir.
5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/9114 Esas, 2020/13345 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, gerekleri yerine getirilmiştir.
IV. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında mağdurun adına yer verilmemiş ise de, bu hususun mahallinde ilavesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/409 Esas, 2021/369 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.