YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2670
KARAR NO : 2023/2380
KARAR TARİHİ : 27.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2006 tarihli ve 2005/694 Esas, 2006/384 Karar sayılı kararı ile;
A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 2700 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi uyarınca 7400 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
2. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2006 tarihli ve 2005/694 Esas, 2006/384 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine;
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.03.2009 tarihli ve 2008/14171 Esas, 2009/3781 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2009 tarihli ve 2009/420 Esas, 2009/503 Karar sayılı kararı ile;
A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 2700 TL adli para cezasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
4. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/82 Esas, 2022/631 Karar sayılı kararı ile hükümlerin açıklanması suretiyle;
A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 2700 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
B. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri
Hükümlerin zamanaşımına uğradığına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
Zamanaşımı yönünden
Sanığa yüklenen kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, ilk mahkumiyet tarihi olan 19.10.2006 ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih olan 08.02.2010 tarihi arasındaki süre ile denetim süresi içinde işlenen suçun suç tarihi olan 30.01.2015 tarihi ile hükmün açıklanması tarihi olan 04.10.2022 tarihi arasındaki sürenin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin 8 inci fıkrasının son cümlesi gereği birleştirilmesi durumunda 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçenin (A) paragrafında açıklanan nedenle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/82 Esas, 2022/631 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.