YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3232
KARAR NO : 2023/6058
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/521 E., 2020/1821 K.
SUÇ : Zimmet
HÜKÜMLER : 1- İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2018/378 Esas, 2020/15 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkumiyet,
2- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/521 Esas, 2020/1821 sayılı Kararı ile; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi,
3- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.12.2021 tarihli ve 2020/521 Esas, 2020/1821 sayılı ek Kararı ile; temyiz isteminin reddi.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından verilen 10.12.2021 tarihli ve 2020/521 Esas, 2020/1821 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek Kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.07.2018 tarihli ve 2018/69280 Soruşturma, 2018/23220 Esas, 2018/3399 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zimmet suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.
2. … 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2018 tarihli ve 2018/338 Esas, 2018/359 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun’un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın İstanbul Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2018/378 Esas, 2020/15 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5237 sayılı Kanun’un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 248 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
4. Sanığın istinaf talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/521 Esas, 2020/1821 sayılı Kararı ile hüküm fıkrasının 2 ve 3. paragraflarının kaldırılarak, sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükme, 5237 sayılı Kanun’un 248 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ibarelerin eklenmesine, hüküm fıkrasının 6. paragrafından sonra gelmek üzere sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümlesi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine hükmolunmuştur.
5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2020/521 Esas, 2020/1821 sayılı ek Kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suç kastının olmadığına, tahsil edilen suça konu miktarın tamamının şikayetçiye ödendiğine, şikayetçi ile arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olduğuna, kamu görevlisi sayılmaması gerektiğine, eylemin güveni kötüye kullanma suçu olabileceğine, bu halde de şikayetin bulunmaması nedeni ile kovuşturmaya devam edilmemesi ve davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2020/521 Esas, 2020/1821 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.