YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3099
KARAR NO : 2023/2684
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f)
bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.05.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı(Bakanlık) vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
4. Antalya Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/12912 Esas, 2021/22108 Karar sayılı kararı ile özetle, ”Sanığın aşamalardaki suçu inkara yönelik savunmaları, bu savunmaları doğrular nitelikteki, sanığın telefonunda kayıtlı bulunan ve onaltı yaşını bitirmiş mağdure tarafından gönderildiği anlaşılan mesajların çözümüne ilişkin tutanak içeriği, mağdurenin Anamur Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan 03.03.2014 tarihli ifadesinde alıkoymaya ilişkin bir eylemden bahsetmemesi, yine Anamur Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan 09.07.2014 tarihli duruşmada vekili huzurunda alınan beyanında, herhangi bir cebir, tehdit veya hileye ilişkin fiilden bahsetmeksizin, sanığın devam eden daveti üzerine ablasının evine gittiğini ifade etmesi, Silifke Ağır Ceza Mahkemesince yapılan 08.09.2016 tarihli duruşmada alıkoymaya ilişkin bir anlatımının bulunmaması, dosyada mevcut fotoğraflar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdureye yönelik cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılıp beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,…” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. Yargıtay bozma ilamı sonrası yapılan yargılama neticesinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği,
1. Kararın hukuka uygun olmadığına,
2. Dosya kapsamı ve mağdure beyanları karşısında suçun işlendiğinin sabit olduğuna,
3. Mağdurenin aşamalardaki beyanları arasında çelişki olmadığına ve mağdure ile sanık arasında iftira atmayı gerektirir husumet bulunmadığına,
4. Sanığın cezalandırılması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre,
1. Dava konusu olay; sanığın, arkadaşının kızı olan mağdureyi tehditle, ablasının evine gelmesini sağlayıp alıkoyması ve burada cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir.
2. Sanık ile mağdure arasında gerçekleşen iletişime ve görüşmelere ilişkin kayıtlar ve fotoğraflar dosya içerisinde mevcuttur.
3. Kolluk tarafından düzenlenen 04.03.2014 tarihli telefon mesaj döküm tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
4. Kolluk tarafından düzenlenen 06.03.2014 tarihli mesaj çözümüne ilişkin tutanak dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdure beyanları, mesaj çözüm tutanağı, fotoğraflar ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiş ve yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silifke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.