YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9059
KARAR NO : 2023/16736
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizinin; katılanın aşamalarda değişmeyen ve olaya uygun, samimi ve inandırıcı anlatımları ve Mahkemece de tarafların birbirlerini kasten yaraladıkları yönündeki kabulü gereğince sanık …’in katılana hakaret etmediğinin söylenmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın cezalandırılması gerektiği, bu nedenle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’ın … Büyükşehir Belediyesinde otobüs şoförü olarak çalıştığı, katılan …’ın ise olay günü yolcu olarak otobüse bindiği, sanık ile katılan arasında otobüsün durakta erken durmaması meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, tartışmanın büyüyerek kavgaya dönüşmesiyle sanığın katılana hitaben “O…pu çocuğu.” diyerek hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede kesin her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil elde edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın müsnet suçtan beraati yönünde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmemesi, dinlenen tanık …’nin de sanığa atılı hakaret suçu yönünden her hangi bir anlatımının bulunmaması karşısında, sanığın beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Hükmün gerekçe bölümünde, hakaret suçu yönünden sanığın cezalandırılması yoluna gidildiğinin belirtilmesine karşın, hükümde sanığın beraatine karar verilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunduğu,
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranıldığı,
Anlaşıldığından hüküm bu yönleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.04.2023 tarihinde karar verildi.