YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11154
KARAR NO : 2023/2709
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin gerekçeli karar tebliğinin usulsüz yapılması nedeniyle süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin 10.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/563 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 14.07.2015 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın, Mersin 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/577 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 20.08.2015 tarihinde işlediği, tehdit ve hakaret suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 02.02.2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.
3.Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/196 Esas, 2015/447 Karar sayılı kararı ile Mersin 10.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/563 Esas, 2015/310 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hükmün yeniden gözden geçirilerek temyiz incelemesi yapılmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Tebliğname yönünden;
Sanığın yokluğunda verilen 09.06.2016 tarihli hükmün sanığa tebliğine ilişkin gerekçeli kararın cezaevinde bulunan sanığa gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu halde, gerekçeli kararın sanığa tebliğinin bu hususlar yerine getirilmeden yapıldığı anlaşılmakla, sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamenin ret isteyen düşüncesine iştirak olunmamıştır.
B. Sanık hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/830 Esas, 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası , 5271 sayılı Kanun’un 34 ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/196 Esas, 2015/447 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.