YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18613
KARAR NO : 2023/2577
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin beşinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası,53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli ve 2015/370 Esas, 2015/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun
(5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin beşinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca tekerrürlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarih ve 2019/14650 Esas, 2021/9430 Karar sayılı kararı ile “…Anayasa Mahkemesi’nin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin “01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ….basit yargılama usulü uygulanmaz” bölümündeki “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiğinden temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nce yapılan yargılamada; ”yargılamanın genel usul kurallarına göre yürütüldüğü, sanığın savunmasının duruşmada tespit edildiği,geldiği aşama” şeklindeki gerekçeyle takdiren basit yargılama usulü uygulanmayarak sanık hakkında İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nin,19.10.2021 tarihli kararı ile tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hakkında fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın Foça Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, olay tarihinde İzmir Adliyesi sosyal tesisleri personel yemekhanesine çalışmak için getirildiği ve infaz koruma memurlarınca görev yerinde olmadığı tespit edilerek firar ettiğine ilişkindir.
2. 15.04.2015 tarihli tutanak ve aynı tarihli suç ihbar yazısına göre;sanığın cezasını infaz ettiği Foça Açık Ceza İnfaz Kurumu’ndan İzmir Adliye Sarayı Sosyal Tesisleri personel yemekhanesinde çalışmak için cezaevinden kalkan servisle sosyal tesislere getirildiği, 15.04.2015’te saat 09:20’den sonra görev yerinde olmadığı, etrafta yapılan tüm aramalarda bulunmadığı tespit edilmiştir.
3. Sanık savunmasında; açık ceza infaz kurumunda bulunduğu esnada adliyede çalıştırılmasının psikolojisini etkilemesi ve çalışma koşullarının kendisine ağır gelmesi nedeniyle firar ettiğini beyan ederek suçlamayı kabul etmiştir
IV. GEREKÇE
Sanığın Temyiz Talebi Yönünden;
Sanığın cezasını infaz ettiği ve hükümlü olarak bulunduğu Foça Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunduğu, İzmir Adliye Sarayı Sosyal Tesisleri personel yemekhanesinde çalışmak için cezaevinden kalkan servisle sosyal tesislere getirildiği, yemekhane bölümüne getirildikten sonra da infaz koruma memurlarınca yapılan kontrolde 15.04.2015 günü saat 09.20’de yapılan aramalara rağmen
bulunamadığı ve firar ettiği,Foça Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından tutulan tutanak ve sanığın ikrara yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde yargılamaya konu fiili gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.
Mahkemece kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 61 inci maddeleri uyarınca ”suçun işleniş biçimi,suç konusunun önem ve değeri,sanığın güttüğü amaç ve saiki” göz önünde bulundurularak alt sınırdan ceza tayin edildiği, verilen cezada yasal ve takdiri tüm indirim nedenlerin de uygulandığı anlaşılmakla sanığın hakkında fazla ceza verildiğine dair temyiz isteği yerinde görülmediğinden İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nin,19.10.2021 tarih, 2021/342 Esas, 2021/718 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamış ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 19.10.2021 tarih, 2021/342 Esas, 2021/718 Karar sayılı kararında, sanığın temyiz nedeni yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.