YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18574
KARAR NO : 2023/2653
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Bakırköy 8. Sulh Ceza Mahkemesinin, 19.03.2014 tarihli ve 2013/73 Esas, 2014/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Karar itiraz edilmeksizin 14.04.2014 tarihinde kesinleşerek denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmiştir.
C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılamada Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.02.2015 tarihli, 2014/829 Esas ve 2015/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası uyarınca takdir edilen 1 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 19.03.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
D. Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması ile yapılan yargılamada Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.05.2014 tarihli, 2014/829 Esas, 2015/169 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz etmek istediğini belirtmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde kolluk görevlilerince yapılan denetimler sırasında sanık ve temyiz dışı sanık ….’in durumundan şüphelenilmesi sonucu yapılan üst aramasında suç unsuruna rastlanmadığı, çevrede yapılan aramalar sırasında suça konu, kriminal inceleme raporuna göre uyuşturucu olduğu tespit edilen madde ele geçirilmiştir. Sanığın bulunan uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını belirtmesi ile İlk Derece Mahkemesince uyuşturucu maddenin aidiyeti konusundaki savunmaları itibar edilecek nitelikte bulunmamış ve sanığın suç tarihi öncesinde uyuşturucu madde kullandığı ve olay tarihinde yakalattıkları uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurdukları sonuç ve kanaatine varılmıştır. Öncelikle sanık hakkında sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği sabit görülerek hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiş, sanığın denetim yükümlülüğünü yerine getirmemesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, sanığın denetim süresi içinde yükümlülüklerine uymadığı gerekçesiyle hüküm açıklanarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli, 2014/829 Esas, 2015/169 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.03.2023 tarihinde karar verildi.