YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9085
KARAR NO : 2023/919
KARAR TARİHİ : 22.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/51 Esas, 2015/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemenin Kabulü
“Sit alanı ya da korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının tahribine veya bozulmasına sebebiyet verme suçunun oluşabilmesi için öncelikle bu yerin daha önceden tebliğ veya ilan edilmiş olması şartı aranmaktadır. Halbuki sanık suça konu yerden toprak aldıktan sonra … İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü ekiplerince suça konu yerde 2014 yılı Ekim ayında inceleme yapılmış ve bu incelemeden sonra dosya içeriğindeki … İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Müze Müdürlüğü’nün cevabi yazılarından anlaşılacağı üzere suça konu tahrip edilen yerin sit alanı olarak tescil edilmesi gerektiği için ve parsellerine bu hususun şerh düşülmesi için … Bölge Kuruluna bildirim yapıldığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla sanığın toprak aldığı tarihte suça konu yerle ilgili olarak yapılmış herhangi bir tescil, tebliğ veya ilan olmadığı anlaşılmıştır. İzah edildiği üzere, her ne kadar sanığın toprak almak suretiyle tahrip ettiği yerin korunması gerekli taşımaz kültür varlığı olduğu tespit edilmiş ise de; suç tarihinde bu yer ile ilgili olarak yapılmış herhangi bir tescil, tebliğ veya ilan bulunmadığından dolayısıyla tahrip etme suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine dair hüküm kurulmuştur.
“

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, suç tarihinde… İlçesi, İcikli Köyü sınırlarında yer alan höyüğün tescilli olmadığı, bu itibarla atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle… Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/51 Esas, 2015/239 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.