Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/26025 E. 2023/894 K. 23.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/26025
KARAR NO : 2023/894
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/254 E., 2020/158 K.
SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2017/254 Esas, 2020/158 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mukavemet (iki kez) suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun (1632 sayılı Kanun) 90 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına (iki kez), aynı kararla sanık hakkında hizmet esnasında ve hizmete müteallik muameleden dolayı zincirleme şekilde üste hakaret (iki kez) suçundan 1632 sayılı Kanun’un 85 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3,740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, (iki kez) karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında hükmedilen mahkumiyet kararının gerekçesinin kesin olmadığına, maddi gerçekliği ortaya koymaktan uzak ve soyut olduğuna bu sebeple de sanığın masumiyet karinesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin 5 inci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. (Kapatılan) 7 inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 12.02.2009 tarihli ve 2009/178 Esas, 2009/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mukavemet (iki kez) suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun (1632 sayılı Kanun) 90 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8 inci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına (iki kez), aynı kararla sanık hakkında hizmet esnasında ve hizmete müteallik muameleden dolayı zincirleme şekilde üste hakaret (iki kez) suçundan 1632 sayılı Kanun’un 85 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8 inci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına (iki kez) karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 15.04.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının15.04.2009 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 11.11.2011 tarihinde mala zarar verme, kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçlarını işlediği İstanbul 43 üncü Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarihli ve 2012/439 Esas, 2013/314 Karar sayılı kararı ile ihbar

olunmuştur.

3. (Kapatılan) 7 inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 12.02.2009 tarihli ve 2009/178 Esas, 2009/140 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içerisinde kasten işlemiş olduğu suçların tarihine kadar geçen sürede zamanaşımının işlemediği göz önünde bulundurularak yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği suçun işlendiği 27.12.2007 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2017/254 Esas, 2020/158 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinim temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.