YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7196
KARAR NO : 2023/62
KARAR TARİHİ : 11.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Beraat
Katılanın temyiz isteği yönünden; katılanın yokluğunda verilen kararın, katılanın son bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca MERNİS şerhi bulunmaksızın tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, katılanın doğrudan MERNİS adresinde 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 01.07.2016 tarihinde yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması nedeniyle katılanın öğrenme üzerine sunduğu 11.07.2016 tarihli temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre içerisinde sunulduğu kabul edilmiştir.
Katılanın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yönünden hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/402 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.03.2021 tarihli ve 2016/326565 sayılı, kısmî ret, kısmî onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri; dosya kapsamındaki delillere göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu halde sanığın atılı suçlardan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay günü yanında açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir bayan ile birlikte katılanın ikinci katta bulunan ikametinin … giriş kapısını zorlayıp zarar vererek açtığı, evden katılana ait altın ziynet eşyalarını çaldığı, apartmanın giriş kısmını gösteren güvenlik kamera kayıtları kolluk görevlilerince incelendiğinde suça iştirak eden faillerden birinin sanık … olduğunun tespit edildiği, sanığın üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, iki polis memuru tarafından kamera görüntüsü ve fotoğraf karşılaştırılmak suretiyle apartmana giren şahıslardan birinin sanık … olduğunun değerlendirildiği, … Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 15.09.2015 tarihli ve ANK-SGD-15-03256 uzmanlık numaralı raporunda, kamera görüntülerindeki fotoğraf ile mukayese fotoğrafı arasında düşük düzeyde benzerlikler görüldüğünün belirtildiği, sanık …’in ise üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, sanığın atılı suçları işlediğine dair doğruluğu somut delillerle saptanmayan soyut iddiadan başka ve savunmanın aksine, cezalandırmaya yeterli, şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.
3. Kolluk görevlilerince düzenlenen 30.06.2015 tarihli teşhis tutanağında, şüpheli bayanlardan birinin sanık … olduğunun değerlendirildiği belirtilmiştir.
4. … Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 15.09.2015 tarihli ve ANK-SGD-15-03256 uzmanlık numaralı raporunda, kamera görüntülerindeki şüpheli şahsa ait görüntüler ile mukayese konusu fotoğraf / görüntü arasında düşük düzeyde benzerlikler görülmüş ise de, kamera kaydı çözünürlüğünün düşük olması, şüpheli şahsın kameraya göre uygun mesafe ve açıda bulunmaması, ortam aydınlatmasının yetersiz olması gibi nedenlerle kamera kaydının inceleme için yeterli olmadığı ve kanaat bildirilemediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname’deki “I. No.lu” Görüş Yönünden
Katılanın yokluğunda verilen kararın, katılanın son bilinen adresine 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca MERNİS şerhi bulunmaksızın tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, katılanın doğrudan MERNİS adresinde 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 01.07.2016 tarihinde yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması nedeniyle katılanın öğrenme üzerine sunduğu 11.07.2016 tarihli temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre içerisinde sunulduğu belirlenmekle, Tebliğname’deki “1. No.lu” görüşe iştirak olunmamıştır.
B. Katılanın ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanık hakkında verilen beraat kararlarına yönelik katılanın ve o yer Cumhuriyet savcısının aynı yöndeki temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanığın inkara yönelik savunması ile uzmanlık raporunda kamera görüntülerindeki failin sanık olup olmadığına dair kesin kanaat bildirilememesi karşısında, Mahkemece verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/402 Karar sayılı kararında katılan ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.