YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13518
KARAR NO : 2023/336
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 52 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz nedenleri;
Araç içerisindeyken suça konu eylemi yapacak kişiliğe sahip olmadığına, olayın doğruluğunun mahkeme tarafından tam olarak tespitinin yapılmadığı gibi ispatının da mümkün olmadığına, salt karakoldaki ifadesine dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde katılan …’nin evine gittiği saatlerde, sanığın özel aracı içerisinde cep telefonundan pornografik içerikli filmler izlediği, katılanın sanığın … film izlediğini gördüğü, ertesi günlerde tekrar katılanın yürüdüğü sırada sanık …’ın … … film seyretmekte olduğu ve katılanın yanından geçtiği sırada sanığın bu sefer telefonu katılana doğru gösterdiği anlaşılmış olup olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2 Sanığın cinsel taciz suçunu mağdureye içinde … film oynatılan telefonu göstererek teşhir suretiyle işlediği, 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinin yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra gerçekleşmesi karşısında, belirlenen temel cezanın anılan bendin tatbiki suretiyle artırılması gerektiği gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydından benzer suçtan kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında
hapis cezası yerine yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Gerekçeli karar başlığında hatalı olarak gösterilen suç tarihinin 09.12.2015 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2023 tarihinde karar verildi.