YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15441
KARAR NO : 2023/526
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel Taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karadeniz Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/941 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.09.2020 tarihli, 14-2016/190496 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık; katılan beyanlarının çelişkili olduğunu, söz konusu mesajların gönül ilişkisi devam ederken karşılıklı olduğunu, suçun manevi unsurunun oluşmadığını, alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza taynine gidildiğini ve hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmayarak hataya düşüldüğünü beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE
1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen cinsel taciz suçunun soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan reşit mağdurenin sanık hakkında mahkumiyet kararının verilmesinin ardından dosyaya sunduğu 15.03.2016 havale tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçip, sanığın da mahkeme ifadesinde vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 73 ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karadeniz Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/941 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.