YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7760
KARAR NO : 2023/1565
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/125 E., 2021/293K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere
TEMYİZ EDENLER : Katılan … İdaresi vekili, sanık
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2014/187 Esas, 2015/45 Karar sayılı sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (e) bentleri, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 125 gün karşılığı 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının
taksitlendirilmesine, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan kurum lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.
2.Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2014/187 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarihli ve 2019/2940 Esas, 2021/9003 Karar sayılı ilâmıyla; ” ..1-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, 2-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ve yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/125 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ve aynı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis ve 35 gün karşılığı 700,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına, kaçak eşya numunelerinin müsaderesine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği, ele geçen sigara miktarı itibariyle kamu zararına göre belirlenen hafiflik ve pek hafiflik değerlerinin muğlak olduğuna, değerlendirilme kriterlerinin karar yerinde tartışılmadığına, bu kriterlere dayanarak cezada indirim yapılmasının hakkaniyete ve Kanun’a aykırı olduğuna, uygulanan takdiri indirimin gerekçelendirilmediğine ve tetkik esnasında ortaya çıkacak sair nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.
2.Sanığın temyiz isteği, kurum zararını gidermesine rağmen mükerrir olduğu gerekçesiyle erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka ve Kanun’a aykırı olduğuna, sigaraları içmek amacıyla bulundurduğuna, ticari amacının bulunmadığına ve tetkik esnasında ortaya çıkacak sair nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 27.09.2014 tarihinde kolluk görevlilerinin devriye faaliyetleri esnasında Koyulhisar Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/14 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden otobüsünün bagajında yapılan aramada otobüste yolcu olarak bulunan sanık …’a ait 40 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.
2.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddelerinden kamu davası açılmıştır.
3.Sanık aşamalarda sigaraları içmek amacıyla aldığını ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir.
4.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onuncu, yirmiikinci ve 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiştir.
5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/125 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen gümrük kaçağı sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan … İdaresi vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3.Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/125 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararında; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suç konusu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece numune olarak alınan sigaraların müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Koyulhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/125 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararına yönelik katılan … İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği; Hükmün kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin 2 nci fıkrasının hükümden çıkarılmasına yerine “Suç konusu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.