YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13665
KARAR NO : 2023/682
KARAR TARİHİ : 23.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/322 E., 2015/1080 K.
SUÇ : 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun’a (6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun) Muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği ve sanığın yokluğunda yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olması nedeni ile
öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçesi ile yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Küçükçekmece (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 02.05.2011 tarihli ve 2009/1438 Esas, 2011/443 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun’a (4320 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’ un 2 nci maddesinin son fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/322 Esas, 2015/1080 Karar sayılı kararıyla; sanığın denetim süresi içerisinde 06.02.2013 tarihinde işlemiş olduğu kasten yaralama suçu nedeni ile Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2015 tarihli ve 2014/138 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyetine karar verilmesi nedeni ile sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile sanığın, 4320 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 2 nci maddesinin son fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.11.2020 tarihli ve 2016/63962 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi’ne tevdi olunmuş, anılan Daire’nin 01.07.2021 tarihli, 2020/7104 Esas, 2021/15538 Karar sayılı kararı ile Daire’ye gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1.Tebligatın kendisine ulaşmadığına, temyiz talebinin yasal süresi içerisinde olduğuna,
2.Gerçek olmayan beyanlar uyarınca hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine,
3.Verilen cezanın fazla olduğuna,
4.Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaate varılması halinde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,
5.Re’sen tespit edilecek diğer hususlara, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hükümden önce, 20.03.2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 tarihli ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 23 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Kanun’un tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hâkim kararı ile üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, tanımlar başlıklı 2 nci maddenin birinci
fıkrasının (c) bendinde ise hâkim tanımı ile Aile Mahkemesi hâkiminin ifade edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan yeni düzenleme uyarınca tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/322 Esas, 2015/1080 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2023 tarihinde karar verildi.