YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13851
KARAR NO : 2023/5
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/306 Esas, 2021/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun
(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, 43, 62, 58 maddeleri uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1424 Esas ve 2022/1639 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.10.2022 tarihli ve 9-2022/124284 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafiinin temyiz istemi; hata hükümlerinin uygulanması istemine ilişkindir.
2.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi ; cezanın üst sınırdan belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza indirimi uygulanmaması istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mağdure ve sanığın eğlence mekanında tanıştıkları, tuvalette doğum yaparak doğan bebeği çanta içerisinde çöp kenarına bırakan mağdurenin kolluk kuvvetlerince yakalanması sonucunda sanık ile rızası dahilinde ilişkiye girdiğini beyan etmesi üzerine intikal gerçekleştiği, sanığın mağdure ile cinsel ilişkiye girdiklerini kabul ettiği ancak mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğü yönünde savunmada bulunduğu, dosya içerisindeki DNA raporunda bebeğin babasının sanık olarak tespit edildiği ve mahkemece mağdurenin ifade CD’sindeki görüntüsünün yaşına uygun olması nedeniyle hata hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığını belirterek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın aşamalarda mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediği yönündeki savunması, tanık olarak dinlenen mağdurenin ablasının mağdurenin yaşından büyük gösterdiği ve çevresine yaşını büyük söylediği yönünde savunmayı destekler nitelikteki beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında mağdurenin duruşmaya çağrılıp fiziksel görüntüsü mahkemece gözlenip zapta geçirildikten sonra, sanığın ve tanığın yaş hususundaki beyanlarına karşı diyeceği sorularak 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı bu kapsamda tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken yetersiz ve eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet
hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddi, hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Bozma sebebine göre uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulüne , İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1424 Esas ve 2022/1639 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,
Dava dosyasının, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.