YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9850
KARAR NO : 2023/300
KARAR TARİHİ : 24.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yargılamaya konu olaya ilişkin yanlış kişi hakkında cinsel taciz suçundan 16.10.2012 tarihli 2012/15272 iddianame numarasıyla dava açılmıştır.
2. Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.10.2012 tarihli ve 2012/1251 Esas, 2012/2231 Karar sayılı kararı ile eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birici, üçüncü ve altıncı fıkrasını oluşturabileceği gözetilerek görevsizlik kararı verilmiş ve dosya Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
3 Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına 28.01.2013 tarihinde müzekkere yazılarak, davanın yanlış kişi hakkında açıldığını, gerçek sanık hakkında cinsel taciz suçundan ek iddianame düzenlenmesi için dosya gönderilmiştir.
4. Sanık … hakkında 04.02.2013 tarihli 2012/15272 iddianame numarasıyla cinsel taciz suçundan ek iddianame düzenlenerek dava açılmıştır.
5. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2013/49 Esas, 2015/1102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.05.2019 tarihli ve 14-2015/387202 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiğine, notun katılana yazıldığına veya verildiğine ilişkin görgü ve bilginin bulunmadığına, yasal ve yeterli gerekçe olmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan …’nın … Kooperatifi’nde … olarak çalıştığı, sanık …’in kendisini sözle ve elle taciz ettiği, yazılı olarak “Seni üzdüysem özür dilerim ama niyetim üzmek kırmak değil gel iş çıkışı konuşalım güven bana senin istemediğin yapma dediğin hiçbir şey yapmam geldiğinde hayatın boyunca aklından çıkaramayacağın kadar zevk alacaksın sana zarar vermem kırmam üzmem sadece eğleneceksin” şeklinde yazılı not verdiği, tanık beyanları, not kağıdı göz önüne alınarak sanık hakkında hukuki başlık altında belirtilen uygulama yapılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “Uygulama maddesinin lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki haliyle 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrası olarak gösterilmesi gerekirken kısa kararda 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi şeklinde yazılmasının” 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilebilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Bu nedenle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2013/49 Esas, 2015/1102 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafında yer alan “…sanığa verilen cezanın TCK’nun 105/2-c maddesi uyarınca..” ibaresinin çıkarılarak yerine “…sanığa verilen cezanın TCK’nun 105/2. maddesi uyarınca…” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.01.2023 tarihinde karar verildi.