Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2022/14047 E. 2023/2063 K. 13.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14047
KARAR NO : 2023/2063
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci
maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.02.2015 tarihli ve 2014/973 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğine karar verilmiştir.
B. Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.02.2015 tarihli ve 2014/973 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli 2020/8051 Esas, 2020/8391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca araştırma yapılmaması ve basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.10.2021 tarihli, 2021/9 Esas, 2021/945 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; uyuşturucu madde kullanmayı bıraktığına ve beraatine karar verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın durumundan şüphelenen kolluk görevlilerinin kendisini durdurmak istediklerinde kaçmaya başladığı ve bu sırada içinde 0.1 gr saf eroin elde edilebilecek şekilde 0.24 gr kahverengi toz maddenin bulunduğu 8 adet peçeteye sarılı paketi yere attığı, savunmasında uyuşturucu bağımlısı olduğunu ve Yeşildere Mahallesi’nde tanımadığı bir şahıstan aldığını beyan ettiği; bu şekilde sanığın üzerine yüklenen suçu işlediği anlaşıldığından hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedbirin gereklerine uygun davranmaması ile hakkında hapis cezasına hükmedildiği, kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 01.12.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulması ile dosya tekrar ele alınarak sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmaması kararı ile mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2021 tarihli, 2021/9 Esas, 2021/945 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.