YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16570
KARAR NO : 2023/1912
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/634 E., 2022/185 K.
SUÇ : 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya ve nakil aracının müsaderesi
TEMYİZ EDENLER : Sanık …, katılan … İdaresi vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2014 tarihli ve 2007/26 Esas, 2007/76 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (4926 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin (a) -dördüncü bendi delaletiyle 4 üncü maddesinin (a) -ikinci
bendi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 8.113,62 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, suça konu kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil aracının 4926 sayılı Kanun’un 20 nci maddesi ve 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.
2.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2014 tarihli ve 2007/26 Esas, 2007/76 Karar sayılı kararının sanık … ve katılan … İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.11.2011 tarihli ve 2009/4047 Esas, 2011/20659 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiştir.
3.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2015 tarihli, 2012/10 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4926 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin (a) -dördüncü bendi delaletiyle 4 üncü maddesinin (a) -ikinci bendi ile 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 8.015,73 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, suça konu kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil aracının 4926 sayılı Kanun’un 20 nci maddesi ve 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.
4.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2015 tarihli, 2012/10 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.09.2018 tarihli ve 2017/10316 Esas, 2018/9249 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiştir.
5.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli, 2018/634 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4926 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin (a) -dördüncü bendi delaletiyle 4 üncü maddesinin (a) -ikinci bendi, 28 inci maddesinin son cümlesi uyarınca müteselsilen tazmini 12.023,59 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, aleyhe temyiz olmaması sebebiyle sanıkların kazanılmış hakkı korunarak müteselsilen tazmini nitelikte takdiren 8.015,73 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, suça konu kaçak eşyanın ve suçta kullanılan nakil aracının 4926 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.
6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.12.2022 tarihli ve 2022/109590 sayılı, düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan … İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; sanıklar hakkında eksik ceza tayin edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozma sonrası vekalet ücretine ilişkin yeniden hüküm kurulmamış olması ile re’sen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
2.Sanık …’ın temyiz nedenleri; olayla kardeşi olan diğer sanığın ilgisinin olmadığına, mahkemece olayın toplu kaçakçılık kabul edilerek gümrük zararının üç katının ödenmesine hükmedildiğine, indirim yapılması ve suçta kullanılan aracın iadesi ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 4926 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin (a) -dördüncü bendi
delaletiyle 4 üncü maddesinin (a) -ikinci bendi ve 5 inci maddesinin son cümlesi kapsamında toplu kaçakçılık suçunu oluşturacağı, cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.Suç tarihi olan 25.11.2006 tarihi itibariyle hüküm tarihi olan 02.03.2022 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı ve 67 nci maddeleri uyarınca öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Suç tarihi olan 25.11.2006 tarihi itibarıyla hüküm tarihinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi Kanun’a aykırı olup,
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2022 tarihli, 2018/634 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararına yönelik sanık … ve katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, dava konusu nakil aracının MÜSADERESİNE YER OLMADIĞINA, trafik tescil kaydı üzerindeki şerhin kaldırılmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 01.03.2023 tarihinde karar verildi.