YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6109
KARAR NO : 2023/373
KARAR TARİHİ : 26.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/3 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturması ihtimali karşısında görevsizlik kararı verilmiştir.
3. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin bir ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
Sanık müdafii süre tutum dilekçesinde kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiş, gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığa iftira atmaları için bir neden bulunmayan mağdure ve ablası olan tanık….I.’nın birbiriyle örtüşen beyanları, olayı hemen … görevlisine aktarmaları dikkate alınarak, sanığın savunmasının suç ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilip, olay tarihinde sinema çıkışında mağdure, ablası tanık…. ve arkadaşlarıyla birlikte metro durağına yürüdükleri, havanın yağışlı olması nedeniyle arkadaşlarının önde mağdure ve ablasının ise onların arkalarında oldukları, … durak noktasına çıkmak için merdivene geldiklerinde mağdurenin merdivenin ikinci basamağına adımını attığı anda, sanığın elini mağdurenin sol kalçasına atıp, aşağıdan yukarıya doğru avuçladığı, dönüp sanığa baktığı, ablasının, sanığın elini mağdurenin kalçasına doğru attığını fark ettiği, hızlı şekilde merdiveni tırmanıp … girişine geldikleri, mağdurenin ablasının emin olmak için mağdureye sanığın eylemini tam olarak nasıl yaptığını sorduğu, mağdure ve ablasının tedirgin durumlarını ve konuşmalarını gören sanığın peşlerinden merdiveni tırmandığı, ne konuştuklarını dinleyip, merdivenden geri indiği, sanığın niyetinin cinsel istismara yönelik olduğundan emin olan mağdurenin ablasının hemen … girişindeki görevliye durumu aktardığı, merdiven başındaki sanığı gösterdiği, görevlinin sanığı ayrı bir odaya, mağdure ve ablasını ayrı bir odaya alarak olayı kolluk görevlilerine haber verdikleri olayın bu şekilde gerçekleştiği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Olayın intikal şekli ve zamanı ile sanığı önceden tanımayan mağdure ile tanık ablasının değişmeyen ve birbirlerinin anlatımlarını özü itibarıyla doğrulayan beyanları ile tüm dosya kapsamı karşısında mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Mahkemece dosya kapsamına uygun olarak sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edildiği halde uygulama maddesi 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi yerine yazılı şekilde gösterilmiş ise de bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2015/54 Esas, 2015/88 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.01.2023 tarihinde karar verildi.