YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17960
KARAR NO : 2023/1525
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Nevşehir (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.03.2011 tarihli ve 2010/1281 Esas, 2011/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci ile sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 15.03.2011 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içinde 26.06.2012 tarihinde işlediği basit yaralama suçundan Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.10.2013 tarihli ve 2012/317 Esas, 2013/297 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 09.09.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2016/11 Esas, 2016/284 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yetkili olmayan mahkeme tarafından karar verildiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmediğine, şartları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/85 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada denetimli serbestlik kararı verildiği, Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılan kontrol sonucu
sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, sanığın denetim süresi içinde tekrar suç işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Suç tarihi sanıktan kan numunesi alınan 26.04.2010 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 15.06.2010 olarak yazılması,
B. Suçun iddianamede belirtilen Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2009 tarihli ve 2008/85 Esas, 2009/7 Karar sayılı kararı ile hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında gerçekleştiği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2016/11 Esas, 2016/284 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.