YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5067
KARAR NO : 2023/510
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince kamu davası açılmıştır.

2. Konya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/506 Esas, 2015/67 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci,ikinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.03.2018 tarihli ve 2015/142945 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz isteği; katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığa iftira attığına, mahkemece tanıkların dinlenmediğine ve vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece; “İddia, sanığın savunması, müdahil beyanı, tespit tutanağı içeriği ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanık ve katılanın … oldukları, katılan tarafın kadın hastalığına ilişkin tedavi görmesi ve ilaç alması sebebine bağlı olarak kanaması olması nedeni ile cinsel birliktelik yaşamak istemediği, olay günü sanığın cinsel ilişkide bulunma isteğini katılana söylediği, katılanın rahatsız olması nedeni ile bu isteği geri çevirdiği, sanığın bu duruma sinirlenerek, katılanı sürüklemek suretiyle banyoya soktuğu, katılanın rızası hilafına katılanın atletini yırtarak ve üzerindeki eşofmanı zorla çıkararak cinsel birleşme olmaksızın, katılanın cinsel organına sürtmek suretiyle boşaldığı, sanığın bu şekilde eşine karşı cinsel saldırı eylemini gereçekleştirdiği kanaati ile sanığın eylemine uyan TCK.nun 102/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyeti yönünde aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.” gerekçeleriyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunun soruşturma ve kovuşturması şikayete tabi olup, kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan …’nin, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 22.02.2016 tarihli dilekçe ile mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak neticesine göre 5237 sayılı Kanun’un 73 ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden, hüküm bu nedenle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğname’de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/506 Esas, 2015/67 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023. tarihinde karar verildi.