Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2022/3264 E. 2023/535 K. 23.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3264
KARAR NO : 2023/535
KARAR TARİHİ : 23.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama

Sanık hakkında CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2008 tarihli ve 2006/247 Esas, 2008/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 29 uncu madde uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2…. 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2008 tarihli ve 2006/247 Esas, 2008/113 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.12.2009 tarih, 2009/19333 Esas, 2009/23534 Karar sayılı kararı ile “Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, CMK’nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince, bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mahkemece bozma ilamına uyularak, gerekleri yerine getirilmiş ve … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2010 tarihli ve 2010/150 Esas, 2010/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 29 uncu madde uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına karar vermiştir.

4.Sanık hakkında verilen sözkonusu Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına dair karar temyiz edilmeden, 29.07.2010 tarihinde kesinleşmesinin müteakip sanık denetim süresi içinde 29.01.2012 tarihinde “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçunu işlediği, bu suçtan verilen mahkumiyet kararının
10.10.2018 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/1089 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararının verildiği görülmüştür.

5.Zamanaşımı nedeni ile bozulması ve açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, açıklanan hükmün bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 15.05.2019 tarihli mahkumiyet kararı olup, suç tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/1089 Esas, 2019/579 Karar sayılı kararına yönelik Sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.