YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9261
KARAR NO : 2023/1450
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/248 E., 2015/1063 K.
MALEN SORUMLU : …
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî düzeltilerek onama, kısmî bozma
Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2015/248 Esas, 2015/1063 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü
maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 150 gün karşılığı 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, kaçak sigaraların müsaderesine ve nakil aracının iadesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’nun Temyiz Sebebi
Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
B. Sanık …’nun Temyiz Sebebi
Karar usul ve Kanun’a aykırı olması nedeniyle temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından saat 09.40 sıralarında yapılan yol uygulamasında, sanık …’nun sevk ve idaresindeki, sanık …’nun da yolcu olarak bulunduğu… plakalı aracın durdurulduğu, araçta yapılan kontrolde, aracın ön koltuk ve arka koltuk arasında bulunan boşlukta ve bagajın içerisinde bulunan stepne bölümünde kaçak sigaraların olduğunun fark edildiği, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, muhtelif markalarda toplam 250 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık … savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, ele geçirilen kaçak sigaralarla ilgisinin olmadığını, yeğeni olan diğer sanığın suçu üstlen demesi üzerine suçlamayı kabul ettiğini beyan etmiştir.
3.Sanık … savunmasında, suça konu sigaraları içmek için aldığını beyan etmiştir.
4.Malen sorumlu … esas mahkemesinde alınan beyanında, aracın kendisine ait olduğunu, kira sözleşmesini sunduğu ve kaçak sigaralardan haberinin olmadığını ifade etmiştir.
5.Nakil aracının kiralandığına dair kira sözleşmesi dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Suçta Kullanılan Nakil Aracının İadesine İlişkin Karar Yönünden
Suçta kullanılan nakil aracının gizli bölmesinin bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsadere kararı verilebilmesi için suçta kullanılan aracın iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiğine göre, aracın sahibi olan malen sorumlu tarafından nakil aracının kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında delil elde edilemediği cihetle, 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılan koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, nakil aracının iadesine karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden
Sanıklar hakkında kurulan hüküm,
1.10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada soruşturma aşamasında ihtarat yapılmadığı anlaşıldığından 1/2 oranında indirim uygulanacağı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2.24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3.Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine aynı Kanun’un 62 nci maddesinin ikinci fıkrasının yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.
4.Sanık … hakkında kurulan hüküm, Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin 10.02.2015 olduğu, sanık hakkında;
-Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/270 Esas sırasında kayıtlı, halen derdest dosyasında suç tarihinin 27.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 14.11.2014 olduğu,
-Sanık hakkında Dairemizin 07.01.2019 tarihli ve 2018/12976 Esas, 2019/14 Karar sayılı ilâmı ile kesinleşen Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/599 Esas ve 2015/223 Karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 02.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 17.11.2014 olduğu,
-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/81511 sırasında kayıtlı, Ereğli (Konya)1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/856 Esas, 2021/562 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 21.09.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 25.12.2014 olduğu anlaşılmakla,
Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından, derdest dosyaların incelenmesi, gerektiğinden birleştirilmesi sanığa ait kesinleşen dosyanın ise getirtilip incelenerek ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubunun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Suçta Kullanılan Nakil Aracının İadesine İlişkin Karar Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarihli ve 2015/248 Esas, 2015/1063 Karar sayılı kararında nakil aracının iadesine ilişkin karar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün nakil aracının iadesine ilişkin bölümünün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarihli ve 2015/248 Esas, 2015/1063 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.