YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7659
KARAR NO : 2023/1762
KARAR TARİHİ : 06.03.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2019 tarihli ve 2019/31 Esas, 2019/231 Karar sayılı, hükümlü hakkında değişen suç vasfı itibarıyla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 19.12.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu
maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2022 tarihli ve 2021/24548 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.04.2022 tarihli ve …… sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27753 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
” Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/31 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararında yargılama konusu olan 21.12.2018 tarihli suçun, daha önce Denizli 4. Ağır Mahkemesince 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca verilmiş olan 31.10.2017 tarihli ve 2017/311 Esas, 2017/346 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali mahiyetinde bulunduğu ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı cihetle, sanık hakkında düşme kararı verilip, ihbarda bulunulması gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüphelinin 21.12.2018 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2018 tarihli ve 2018/44188 Soruşturma, 2018/14450 Esas, 2018/2840 İddianame sayılı iddianamesi ile; 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
B. Denizli 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/31 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararı ile, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın 19.12.2019 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
C. Dosya arasında bulunan Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/311 Esas ve 2017/346 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;
1. Sanığın 12.05.2017 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2017 tarihli ve 2017/14529 Soruşturma, 2017/4376 Esas, 2017/760 İddianame sayılı iddianamesi ile Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
2. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2017 tarihli ve 2017/311 Esas, 2017/346 Karar sayılı kararı ile, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 25.12.2017 tarihinde merciin itirazın reddi kararı ile kesinleştiği,
3. Kanun yararına bozma istemine konu Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli kararı ile ihbarda bulunulması üzerine, Denizli 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/161 Esas, 2020/416 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin kararı istinaf ettiği,
4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/224 Esas, 2021/1645 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,
D. 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 19 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan, “Bu Kanun’un
a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti,
b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanuni bir zorunluluk olduğu ve 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki ve dokuzuncu fıkrasında yer alan “Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza
Muhakemesi Kanunu’nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır” şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;
Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2017 tarihli ve 2017/311 Esas, 2017/346 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre verildiğinin kabulü gerektiği, kararın 25.12.2017 tarihinde kesinleştiği, kanuni zorunluluk nedeniyle verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının Cumhuriyet savcılıkları tarafından verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı anlaşıldığından, sanığın 21.12.2018 tarihli eylemini, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince zorunlu olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun’la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle, mahkemesince açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “düşme” kararı verilip Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
Mahkemesince “düşme” kararı verilip ihbarda bulunulması gerekmekte ise de; Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/311 Esas sayılı dosyasına mahkûmiyet kararı ile birlikte zaten ihbarda bulunulduğu ve ihbar üzerine Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/161 Esas, 2020/416 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, kararın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/224 Esas, 2021/1645 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği gözetildiğinde yeniden ihbarda bulunulmayıp yalnızca “düşme” kararı verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2019 tarihli ve 2019/31 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2023 tarihinde karar verildi.