YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7401
KARAR NO : 2023/283
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.06.2015 tarihli ve 2015/8889 Soruşturma numaralı iddianame ile; sanık hakkında “sanığın saat 07.30 sıralarında katılana ait evin bahçesine girdiği, evin salonundan bahçeye açılan demir korkuluk şeklindeki muhafaza kapısının kilit göbeğini sökerek zarar verdiği, içeriye girmek istediği sırada katılanın tıkırtıları duyup yatak odası penceresinden dışarıya baktığı, sanığı gördüğü, elinde boru anahtarı bulunan sanığın bunun üzerine olay mahallinden kaçtığı” iddiasıyla, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 35, 116/1, 151/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/749 Esas, 2016/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 35., ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm suçlar bakımından aynı Kanun’un 53/1. ve 58/6 maddeleri gereğince hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; “olay günü kendisine arkadaşları tarafından uyuşturucu madde verildiğine, kendisini kaybettiğine, kasıtlı olarak suç işlemediğine” ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın suç tarihinde gündüz vakti sayılan saat 07.30 sıralarında katılana ait dubleks evin bahçesine girdiği, bu evin salonundan bahçeye açılan demir korkuluk şeklindeki muhafaza kapısının kilit göbeğini sökerek zarar verdiği, içeriye girmek istediği sırada katılanın tıkırtıları duyup yatak odası penceresinden dışarıya baktığı ve sanığı gördüğü, elinde boru anahtarı bulunan sanığın bunun üzerine olay mahallinden kaçtığı, sanığın başka bir hırsızlık soruşturması üzerine polis tarafından yakalandığı ve katılan tarafından canlı olarak teşhis edildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalardaki beyanlarında, suç tarihinde arkadaşlarının kendisine bonzai olarak tabir olunan uyuşturucu ilaçtan içirdikleri ve bu nedenle olaya dair hiçbir şey hatırlamadığı yönünde inkar içeren savunmada bulunmuştur.
3. Katılan aşamalarda, yukarıda belirtildiği şekilde, olayı anlatmakla birlikte, soruşturma aşamasında sanığı canlı olarak teşhis etmiş olup, kovuşturma aşamasında da buna dair düzenlenen tutanağın doğru olduğunu ve kesin bir şekilde sanığı teşhis ettiğini beyan etmiştir.
4.Katılan 31.05.2015 tarihli canlı teşhis tutanağına göre, sanığı usulüne uygun, kesin ve net bir şekilde teşhis etmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanığın adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden … Ağır Ceza Mahkemesinin esas ve karar numaralarının 2006/152 Esas, 2007/121 Karar yerine 2006/301 Esas, 2007/174 Karar olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.
Her ne kadar sanık; arkadaşları tarafından kendisine uyuşturucu madde verildiğini ve olaya dair bir şey hatırlamadığını kabul etmediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; sanığın iddia ettiği üzere, olay günü uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığı yönünde bir delil bulunmamakla birlikte, sanığın savunmalarında uyuşturucunun zorla kendisine verildiğine dair herhangi bir ifadede bulunmadığı, aksine ifadelerinde uyuşturucu hapı ikram üzerine içtiğine dair savunmada bulunduğu, 5237 sayılı TCK’nın 34/2. maddesine göre, iradi olarak alınan uyuşturucunun cezai ehliyeti etkilemediği ve suç kastını ortadan kaldırmadığı ve bu itibarla sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik ve sanığın olay günü kendisine arkadaşları tarafından uyuşturucu madde verildiğine, bu nedenle kendisini kaybettiğine ve kasıtlı olarak suç işlemediğine ilişkin itirazları yerinde görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/749 Esas, 2016/673 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.