YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15101
KARAR NO : 2023/363
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.03.2020 tarihli ve 2020/408 Esas, 2020/488 Karar sayılı kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/15065 Esas, 2021/9872 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine gerçekleştirilen yargılamada Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/56 Esas, 2022/237 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra sanığın cezaevi kanalıyla gönderdiği 20.09.2022 ve 27.09.2022 tarihli dilekçeleri ile vaki temyiz isteminden feragat ettiği anlaşıldığından, incelemenin katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’unun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesi birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.