YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13605
KARAR NO : 2023/2174
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Menemen 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.03.2014 tarihli ve 2013/524 Esas, 2014/193 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.
B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve 2014/503 Esas, 2014/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4000 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
C. Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 25.02.2020 tarih, 2017/2365 Esas, 2020/1081 Karar sayılı bozma ilamı sonrası yapılan yargılama ile Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli, 2020/426 Esas, 2021/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4000 TL adli para cezasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri
1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
ilişkindir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci
fıkrasının (e) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi 13.11.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyize konu 04.02.2021 tarihli mahkûmiyet kararı tarihine kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
C. Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 15.04.2014 tarihi ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemenin tensip tarihi olan 01.10.2014 tarihleri arasındaki duran süreler de eklendikten sonra, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/426 Esas, 2021/138 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.