YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/1818
KARAR NO : 2007/3442
KARAR TARİHİ : 16.04.2007
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi ve eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı, dava dilekçesinde tapu kaydına göre mesken nitelikli olan bağımsız bölümü davalıların işyeri olarak kullandığını ileri sürerek bu yere müdahalenin önlenmesini ve eski hale getirilmesini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu yerin internet üzerinden tercüme işi için kullanıldığı, ancak bu şekildeki kullanımın anataşınmazın yönetim planına ve Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesine aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ikinci fıkrasında, ana gayrimenkulün kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerinin herhangi bir suretle işyeri olarak kullanılması yasaklanmış, bu yerlerde işyeri açılabilmesinin ancak, kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla mümkün olabileceği öngörülmüştür.
Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/217 sayılı tespit dosyasında düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu bağımsız bölümün vergi tabelasına göre “… Tercüme Bürosu” olarak “… Yapı Elemanları Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi” adına kayıtlı olduğu ve burada iki kişinin çalıştığı, bu haliyle işyeri olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece dava konusu bağımsız bölümün tespit raporunda belirtildiği şekilde işyeri olarak kullanılıp kullanılmadığının da tespiti yönünden yeniden yerinde bilirkişi incelemesi yapılarak bu yerin Limited Şirketin bürosu olarak kullanıldığı anlaşıldığı takdirde meskenin bu yasak işte kullanılmasının önlenmesine ve eski haline getirilmesine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.