YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13826
KARAR NO : 2023/856
KARAR TARİHİ : 26.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/167 E., 2021/509 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün Ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2013 tarihli, 2013/63 Esas, 2013/139 Soruşturma ve 2013/34 İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında 4733 sayılı Tütün Ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat Ve Görevleri Hakkında Kanun’a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, 54 üncü maddesi gereği suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2013/44 Esas, 2013/725 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve aynı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine, 58 inci maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2013/44 Esas, 2013/725 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.11.2017 tarihli ve 2015/6950 Esas, 2017/8676 Karar sayılı ilâmıyla;
“…Sanığın savunmasında, ruh sağlığının bozuk olduğunu ve daha önce Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yattığını belirtmesi karşısında, söz konusu hastaneden bu yöndeki evrakın celbi ile sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu’ndan veya ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden rapor alınıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi,…” nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.
4.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2018/167 Esas, 2021/509 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, ilgili Kanun maddelerinden ek savunma verilmek suretiyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8 ay 10 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53 üncü ve 58 inci maddelerinin uygulanmasına, kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.
5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.11.2022 tarihli ve 7-2022/59011 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Suçun sanık tarafından işlenmediğine,
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine,
3. Re’sen görülecek diğer sebeplerle hükmün bozulması talebine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Kaçakçılıkla mücadele kapsamında yürütülen çalışmalar kapsamında oluşturulan uygulama noktasında, sanığın yolcu olarak bulunduğu minibüste, Ağrı Sulh Ceza Mahkemesinin 06.12.2012 tarihli ve 2012/206 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden araçta yapılan aramada, yolcu koltukları altına gizlenmiş koliler içerisinde 170 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık kolluk birimlerince alınan beyanında, sigaraları Ağrı’da bulunan seyyar satıcılardan aldığını, otobüse koyduğunu, İstanbul’da satmayı amaçladığını belirterek ikrar mahiyetinde beyanda bulunuyor.
3. Sanık bozma ilamından önce mahkemesince alınan savunmasında, sigaraların kendisine ait olmadığını, otobüste yolcu olduğunu, otobüs şoförünün sigaraları üstlenmesini istediğini; Bozma ilamından sonra mahkemesince müdafii huzurunda alınan savunmasında ise akıl sağlığının çok yerinde olmadığını, tedavi gördüğünü, kolluk birimlerince alınan beyanını kabul etmediğini, sigaraları satmak için almadığını, bozma ilamına bir diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.
4. Bozma ilamında belirtilen eksikliğin giderilmesi, bu doğrultuda sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı’ndan, 30.10.2019 tarihli 42190979-11.02/3170 sayılı heyet raporu alınmış olup dosya içerisinde mevcut raporda “…01.01.2013 tarihinde işlediği kaçak sigara bulundurma fiili ile ilgili olarak işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, ancak bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede olmamakla birlikte azaldığı (TCK 32/2) kanaatine varılmıştır.”şeklinde belirtildiği anlaşılmıştır.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta değinilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın yakalanma şekli, ele geçen sigara miktarı, aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiği yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
2. Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta değinilen rapor karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32 inci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz talebi yerinde görülmemiş olup, mahkemenin, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasını uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen vesaire ilişkin temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2018/167 Esas, 2021/509 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.01.2023 tarihinde karar verildi.