YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5987
KARAR NO : 2023/7
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2014 tarihli ve 2012/858 Esas, 2014/133 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdure sayısınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2014 tarihli ve 2012/858 Esas, 2014/133 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2017/216 Esas, 2021/3134 Karar sayılı ilâmıyla;
”Sanıkların üzerlerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK’nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,”
Gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/542 Esas, 2022/37 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdure sayısınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Olayın gerçekleştiği yerin kalabalık olması ve umuma açık bulunması sebebiyle isnat edilen eylemlerin gerçekleşmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, hükme esas alınan tanık beyanlarının çelişkili olduğu, dosyanın mahkumiyete yeter delil ihtiva etmediği, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Hükme esas alınan katılan beyanları ve tanık anlatımlarının çelişkili olduğu, dosyanın mahkumiyete yeter delil ihtiva etmediği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde mağdurelerin yakın akrabaları ile birlikte … gittikleri, akrabaları sahil kenarındayken her iki mağdurenin da yüzmek amacıyla denize girdikleri, katılanların denize girdiklerini gören sanıklar … ve …’in suyun altından mağdurenin yakınına geldikleri ve onlara temas edecek şekilde su yüzüne çıktıkları, mağdurelerin kendilerini itmeleri üzerine bu kez her iki sanığın da ayrı ayrı suyun altından mağdurelerin bacakları arasından girerek omuzlarına aldıkları ve elleri ile kalçalarından tutarak suya attıkları, bu hareketleri birkaç kez tekrarladıkları, ayrıca suyun altında mağdureleri tutarak kendilerine doğru çektikleri şeklinde kabul edilen olaylarda;
Deliller; sanıkların inkarı, mağdurelerin sanıkları teşhis ettiklerine dair tutanak ve mağdurelerin birbirleriyle uyumlu beyanları ile tanıkların mağdure beyanlarını doğrulayan anlatımlarından ibarettir.
IV. GEREKÇE
1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; mağdurelerin aşamalarda birbiriyle uyumlu samimi beyanları ile bunu destekleyen tanık anlatımları, olaydan hemen sonra gerçekleşen intikal şekli ve zamanı nedeniyle mağdurelerin beyanlarına itibar edilerek hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/542 Esas, 2022/37 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.